Evet. Nerde Kalmıştık?

Kemalizm her ne kadar okuyup-yazan çevrelerde son nefesini vermişse de, solun da sağın da elitlerinde Mustafa Kemal artık mevzu-bahis bile olmaktan çıkmışsa da; bazı organların bu konuda olumlu yönde atacağı her adıma taş koyan kalabalıklar (Taraf'ın "inkılap dersleri kalkıyor" haberine gelen yoğun tepki üzerine Yök'ün geri adım atması gibi) hala Kemalist öğretiyle büyüyor ve bu gidişle de bugünün "Chp kadın kolları üyesi laikçi teyze" imajı bir 20 sene sonra da varlığını tüm genişliğiyle devam ettirecek. Yani Kemalizm bugün öldürülmezse, bir şeyleri değiştirmeye ya da bir şeylerin değiştirilmesini engellemeye muktedir kalabalıklar yarın da her fırsat bulduklarında hakikatin önüne dikilecekler. Entelektüel çevreler tıpkı bugün olduğu gibi gelecekte de tarihi tarafsızca anlatma yolunda ilerleyemeyecekler, kendilerinin tarihi bilinç düzeyleri ne denli yukarılarda olursa olsun. Kemalizmin halk bazında ölmesi demek, ilkokul sıraları boyunca okutulan müfredatın...

'ideoloji' maskesinin altında mensuplarının bile farkında olmadığı bir din ve bu dinin 'sanat' ile 'heykel' kisveleri altında inşa ettiği, faillerinin bile neliğini idrak edemediği putlar...

Aslında Kemalizmin mutlak sıkıntılarını tarih ilmine dayandirarak ispat etmek pek de işlevsel değil, çünkü okul kitaplarinin dışında biraz tarih okuyan insan zaten kemalist olmaz.

Hayatinda herhangi bir fikrini hiç değiştirmemiş olanlar, muhtemelen, küçüklüğünde kendisine çevresi ve ailesi tarafından verilen egitimin karşısında ya da yanında aldığı tavrın üzerine hiç bi şey eklememiş olanlardır. Bu, övünelecek bir şey olmadıgı gibi, ancak utanilabilecek bir şey olabilir illa bi sıfat yüklenecekse. Evet, yobazca savunulan her ideolojinin neferlerinden bahsediyorum. Elbette en gözlemlenebilir olanı da Kemalizm.

Hem milliyetçi hem dindar olalım, hem kemal'i hem peygamber efendimizi sevelim, hem osmanlı'ya methiyeler düzelim hem tc'nin devletçisi olalım diyoruz; sonra da tabii haliyle hiçbirinden tam olamıyoruz. Yarım yamalak, çelişkilerle dolu düşünceler ve inanışlar çıkıyor ortaya.

Her devlet, her millet, her çağ eğitim-öğretim kurumları vasıtasıyla işlediği resmi ideolojiyle yobazlarını, yani eleştiri kabul etmez bireylerini yetiştirir. Bizim çağın yobazları da Kemalistlerin arasından çıktı haliyle.